Aguèri de mal aqueles darrièrs mèses a me motivar per trabalhar, cal dire qu'entre las vacanças, lo blocatge e tornamai las vacanças foguèri pas ajudat. Enfin, capitèri de me tornar motivar i a gaire, mas lo problèma es que los corses m'intèressan de mens en mens. La gramatica e la linguistica m'an pas jamai apassionat, mas aqui capiti gaireben pas a me motivar pels corses, çò que capitavi abans, en me dire qu'èra important per bèn connèisser la lenga e tanben per capitar ma licéncia. M'avisi tanben ara que i a un brave moment qu'aviai pas escrich en occitan, e qu'amb aquel putanièr de clavier a la con que contunha a refusar de me far d'accents aguts, es encara mai malaisit. Enfin, çò que me far benlèu pus cagar es que fin finala comprèni lo mond qu'arrèstan de licéncia en plen mitan perque n'an lor sadol e que comprenan que çò que fan lor agrada pas. Mèfi, disi pas que la licéncia d'occitan m'agrada pas, disi que commença de me pesar un pauc entre la carga de trabalh de mon doble cursus e la manca de motivacion qu'ai cap a d'unas matèiras. E d'au còp, comprèni que d'unes estudiants que se fan cagar arrèstessan lor licéncia, çò que podiai absoludament pas imaginar abans, que me disiai qu'un còp qu'una causida es facha s'i cal tèner o alara perdèm de temps dins los estudìs, e qu'es una marca d'una manca de volontat, mai que mai en segonda o trèsena annada, que demòra gaire de temps per acabar. Aquò me pausa un problèma d'acceptar aquèla idèia qu'una licéncia pòsque èsser abandonada, d'en primièr perqué detèsti de reconnèisser que me soi enganat, e segondament es que, se i sosquèri es que l'envèja d'arrestar m'es ja venguda, e que m'en vòli de pas tèner lo còp. Sabi soi un pauc nèci.
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire