Murcianos y Extremeños.

Ai dich que tratariai pas dels Espanhòls, mas resisti pas a l'envèja de diffusir aquèla citacion de mon colocatari de l'an passat, Miguel, qu'avia per escais "el oso" o "el tonto del pueblo":

"De una puta y un gitano nacio el primer murciano!"

La doble depression dels bomians e del murcians resumis puslèu ben la pensada de Miguel cap a sos conciutadans. Es pas de sa fauta, es extremeño. Es de dire que ven d'Extremadura, una region qu'es istoricament la mai paura e la mens poblada d'Espanha. Un luòc d'emigracion a travèrs los sègles: los extremeños cerquèran totjorn a fugir lor pais, qu'endacòm mai, de tot biais, pòt pas èsser piri. L'exemple mai conegut es Hernan Cortes e una molonada de conquitadores, que cercavan a melhorar lor vida en participant an aquelas expedicions. En metèis temps, ieu que pratiquèri fòrça los extremeños l'an passat (sus 5 colocataris diferents dins tota l'annada, n'i a 4 que ne venian) pòdi vos dire que comprèni tot aquel mond. Emai compatissi.

Poce en l'aire per l'Espanha!

L'Espanha es tarrible! Poce en l'aire per l'Espanha!
Es una vertat inataquabla: quora arribas de França, vèses de prèses gaireben mitat mens cars (e dins unes cases lo son vertadierament, coma per la cervèsa o lo mojito, mas un subjècte de tratar dins un autre article e dins un autre ambient). Amai an de bars que tampan entre 4 e 7 oras dau matin, ont se pòt dansar sus molon de musicas, e ont se pòt bèure al prètz normal. Es de dire que te cal pas perdre un bras a cada mièg coma en boita (ne tronam a l'alcool, mas juri que mon experiença se limita pas an aquò, emai se tenguèt una plaça importanta... enfin, passam). Doncas l'Espanha: poce en l'aire!
Evidentament traparètz quauques pissa-frègs, que forman part (e òc es un castilhanisme, e alara? ai dich que l'Espanha es atau de plan, punt! pas de contestacions possiblas) dels 4 milions e quauques milierats mai de caumaires. Se ne traparà tanben d'autres que foguèron segurament las victimas de las darnièras supressions de pòstes de fonccionaris, o alara d'escampats de las "cajas" (son de bancas regionalas) que desapareguèron dempuèi doas annadas. Los cal pas escotar, son de mond que son pas capables d'approfechar de l'astrada qu'an de viure dins un pais ont se noirrir costa ben mens car. Bon, en metèis temps son molon a pas ganhar miles euros per mès, que lo smic es d'un pauc mai de 600, mai mèrda, se far pas de trocha sens petar los uòus. Avian pas qu'a se demerdar per pas èsser de putanièras de coquilhas sens gaire d'intères.
Alara insisti: "España es una barbaridad!!!"

Tratarèm pas del problèm dels Espanhòls, per evitar de tombar dins un racisme aisit e plen d'idèias pre-concebudas, que me conèissi.

"Que Viva España"
Y siempre la recordarán
"Que Viva España"
La gente canta con ardor
"Que Viva España"
La vida tiene otro Sabor,
Y España es la Mejor