Lo grand nòrd

Faguèri un viatge dins la vila pus nauta que visitèri de França, cap a una vila que sarra del pòle: Nancy.
Sabi bèn que l'idèia d'anar vistalhar Nancy al mès de febrièr pòt parèisser completament inconscienta, emai ieu, se quauqu'un m'avia dich aquò i a quauquas annadas, auriai agut de mal d'o crèire. La tòca d'aquel viatge èra d'anar prèner de nòvas de Camilha, una colèga del licèu, que decidiguèt, aprèp una primièra annada en istòria a l'UPV, qu'èra temps per ela de se desseparar de sos parents, e doncas anèt sus Nancy (òc Camilha fai pas las causas a mitat). Evidentament, aquò rendèt las causas mai complicadas per anar bèure un còp en vila aprèp los corses. Foguèt doncas decidit que la calia anar vèire amont. A la debuta, coma sovent, èrem totes motivats per i anar, e, fin finala, foguèrem pas que dos (d'autres i son anats tots solets).
Alara, primièra constatacion, la reputacion de frèg de Nancy es completament meritada. Arribèrem, pel trin de nuòch, lo diluns de matin e la nèu tombava a bodre. E puèi, de la nèu vertadièra, pas de la nòstra nèu que fond tre que toca tèrra e que s'acumula pas. Aqui, aquò tombèt tota la jornada e las carrièras èran cobèrtas de blanc e los vestits acabavan parièr. Lo segond jorn aguèrem de pluèja, mai precisament d'aquèla puta de pluèja que vòl pas dire son nom, que dison "crachin" en francès. Lo frèg el se mantenha bravament. Trèsen jorn: de solèlh!!! Lo problèma èra que se sentissia pas brica. Aquò me marquèt, qu'èra lo primièr còp que vesiai los rais del solèlh sens gès d'effièches, es de dire qu'al solèlh se pelavian coma s'èra d'ombra. Dau còp, tre le segond jorn faguèri l'aquisicion d'un parèlh de gants. Partiguèri lo dimècres, quatrèn jorn, jos un solèlh espetaclos mas tan ineficaci que la vèlha.
Maugrat lo frèg, lo sejorn foguèt bèn agradiu, e gardi mai que mai un bon remèmbre del bar que se ditz "La Distillerie" (es pas faire original coma nom sabi, mas son de fabricants de rhum que meritan tota la nòstra estima).
Co que me faguèt plan rire al retorn foguèron totas las garas ont s'arrestava mon trin, qu'a l'anar dormissiai e i fasiai pas mèfi. Francament auriai jamai cresegut m'arrestar un jorn a Neufchateau, Toulle, Macôn, Chalon-sur-Saone, Dijon...
Enfin, deman es la dintrada e crèsi qu'estimariai mai de tornar sus Nancy puslèu que de tornar en cors.